MFB 24-uurs toernooi

 

Tijdens een van de eerste bijeenkomsten van de jubileumcommissie van RES werd het idee van een 24-uurs toernooi ter sprake gebracht. Bijna alle commissieleden waren meteen enthousiast en vonden het een passend evenement voor een jubilerende voetbalvereniging. Sjacco Miedema, Wilfred de Bruijn en Wiebe Oosterbaan werden bereid gevonden dit te organiseren. Het jubileumweekend was nog ruim een jaar weg, maar er moest bijzonder veel geregeld worden. Gelukkig durfden deze heren de uitdaging aan en hebben zij een meer dan fantastisch evenement georganiseerd, een bijzonder waardige opening van een feestelijk en sportief jubileum.

 

Vanaf het moment dat het idee voor dit toernooi ter tafel werd gebracht wisten we dat er iets bijzonders en spraakmakends zou gebeuren. Het is toch uniek dat er ergens vierentwintig uur wordt gevoetbald, zeker voor Bolsward en zeer verre omstreken. Maar voor het zover was moesten er nog vele zaken geregeld worden. Het belangrijkste zijn natuurlijk de voetballers, maar de meesten vonden het idee van dit toernooi zo mooi dat zij zich direct aanmelden, zelfs degenen die een beetje bang in het donker zijn. Zodoende kon er een aantrekkelijk wedstrijdprogramma voor de gehele vierentwintig uur worden samengesteld: jong en oud, dames en heren, goed en veelbelovend…

 

Naast de Jorritsma jubileumtent was door Douwe van der Werf een speciaal speelveld geprepareerd. Zelfs zonder voetballers en publiek zag het er al bijzonder sfeervol uit. Misschien moet RES de KNVB voorstellen tijdens de competitie altijd in een dergelijke omgeving te voetballen. Voor degenen met een mindere conditie sowieso een goede oplossing. Om er voor te zorgen dat zowel voetballers als publiek tijdens de nachtelijke uren het spel konden volgen, zelfs degenen die al een biertje teveel hadden genomen,  waren er door Dennis Kiewied mobiele lichtmasten opgesteld. Vanzelfsprekend was er ook een programmaboekje gemaakt zodat ieder zou weten waar hij op welke tijdstop moest zijn of waar hij beter niet kon zijn. Helaas dreigde de tijdwaarneming alsnog een groot probleem te veroorzaken. Omdat de klok de tien uur niet haalt en het toernooi vierentwintig uur zou moeten duren was er een groot probleem ontstaan. Gelukkig kwam een toekomstig winnaar van de Nobelprijs met een oplossing: met een zelfgemaakte één en twee kon de klok toch nog de vierentwintig uur vol maken. Voor de organisatie was geen uitdaging te groot. Kosten noch moeite zijn gespaard om van dit evenement iets onvergetelijks te maken en onvergetelijk is het geworden.

 

Even voor drieën vrijdagmiddag opende voorzitter Oeke Armani Brouwer met een toespraak het jubileumweekend. Tijdens het aanhoren van de toespraak lieten onze eigen kabouters van schrik hun ballonnen los en werd het feest geopend verklaard. En daarmee werd ook het startsein van de vierentwintig uur van RES gegeven. De eerste uren werd er enthousiast gevoetbald door de aller jongste jeugd van onze vereniging. De volgende uren was het een komen en gaan van diverse teams van RES en andere voetbalverenigingen. Er werd continu fel en enthousiast, maar vooral erg sportief gevoetbald. En gedurende de gehele vierentwintig uur stond sportiviteit telkens hoog in het vaandel, met als klein smetje een team met wat teveel vitamine C. Omdat zowel de EHBO als de beveiliging tijdens de vierentwintig uur niets te doen hebben gehad kunnen we alleen maar concluderen dat alles op en rond het veld voorbeeldig is verlopen.

 

Tussen negen en elf uur vrijdagavond was het tijd voor wat jeugdsentiment toen de A1 teams van CAB, Bolswardia en RES anno 1988 na ruim twintig  jaar weer tegen elkaar gingen voetballen. Met op de achtergrond, vanuit de feesttent, de opzwepende klanken van Lemon werd het voetbal nog swingender dan het ooit is geweest. Een niet nader te noemen speler raakte door de sfeervolle omstandigheden zo opgewonden dat hij, een levenslange krampaanval riskerend, nog een minuutje extra zijn niet geringe talenten kwam etaleren. Uiteindelijk kon Wiebe op eigen kracht de feesttent bereiken.

 

Vanaf elf uur werd er tot zaterdagmorgen acht uur een tweetal toernooien gespeeld,en was er de flitsende entree van de Brokopondo Babes en hun tegenstanders. Nadat om één uur ’s nachts de tap werd gesloten en de feesttent werd dichtgemaakt werd de publieke belangstelling wat minder en werden de spelers steeds meer op zichzelf aangewezen. Het is een wonder dat er in het duister geen spelers verslonden door enge nachtelijke creaturen, hoewel een Meppeler spook en een aantal roze olifanten werden waargenomen. Behalve slaperigheid en vermoeidheid lagen er voor de spelers geen gevaren meer op de loer. Gelukkig konden de spelers in de kantine nog worden voorzien van het noodzakelijke eten en drinken. En met dank aan een door Remco Wierema verzorgd buffet was er op het eten helemaal niets meer aan te merken. Het was dus vooral een kwestie van wakker blijven, met name voor de organisatie en wedstrijdleiding.

 

Ondanks het nachtelijk uur en zo nu en dan een verfrissend buitje(na regen komt maneschijn)  bleef de sfeer goed en was er bij de voetballers nog genoeg enthousiasme. Zelfs het team van Nunspeet was ondanks het bizarre tijdstip tijdig gearriveerd; helaas met een speler te weinig en een scheidsrechter te veel. Maar Sjakie was zo sportief de kicksen aan te trekken en het team compleet te maken. Toch waren er nog wel een aantal spelers met wat bedenkingen. Een speler die zich even voor drieën ’s nachts klaarmaakte voor zijn bijdrage aan het MFB 24-uurs toernooi verzuchtte: ‘zoiets stoms heb ik mijn hele leven nog niet gedaan’. Gelukkig waren dergelijke twijfels op het speelveld snel verdwenen en gierde de adrenaline onafgebroken door de steeds meer gesloopte lichamen. De twee nachtelijke toernooien werden een slijtageslag en menig voetballer kan de komende week nog nagenieten met een heuse jetlag. De toernooien werden gewonnen door Heerenveen en Bolswardia, maar dat is verder niet belangrijk.

 

Na het nachtelijke programma werd de vierentwintig uur vol gemaakt door diverse jeugdteams die dit seizoen nog één keer wilden vlammen. Ook mochten een aantal ouders de krachten meten met hun kinderen. Met name het team ‘Komt Nog’ bleek een bijzonder verassende deelnemer. Nadat de Jorritsma jubileumtent weer was opengesteld en de publieke belangstelling langzaam maar zeker weer groeide kon het aftellen beginnen. Nadat de toeter voor de allerlaatste keer had geklonken kon er een heus Bengaals vuurwerk worden ontstoken. Zo eindigde dit evenement even sfeervol en feestelijk als het was begonnen. Gelukkig konden alle voetballers zonder lichamelijke schade het strijdtoneel verlaten. Wel was er wat geestelijke schade bij de voetballers die in de nachtelijke uren actief waren geweest, maar dat is na een paar nachten wel weer vergeten. In ieder geval was er voor iedere speler, behalve spierpijn, een vaantje als aandenken aan dit bijzondere evenement. Voor de organisatie van de 24-uurs was er in eerste instantie opluchting dat alles voorbij was maar ook voldoening dat alles zo geweldig is verlopen: een voldaan gevoel na ruim een jaar voorbereiding.

 

Het idee voor dit evenement was al fantastisch maar in de uitvoering overtrof het de stoutste verwachtingen. Het was zondermeer een waardig en spectaculair begin van het jubileumweekend van RES en iets waar we met zijn allen nog lang en met heel veel plezier aan zullen terug denken.
Dit alles was niet mogelijk geweest zonder de ondersteuning van de vele sponsoren. Daarom bedanken wij hoofdsponsor ‘Machine Fabriek Bolsward BV’ en de subsponsoren ‘Technisch Aannemings Bedrijf Bloemhof BV’, ‘J. Eisma Las- & montagebedrijf’, ‘Installatiebedrijf Van Der Pol BV’, ‘De Lastoorts Handelsonderneming BV’, ‘Draaierij Posthumus BV’, ‘Sporthuis AP van der Feer’, ‘Nedinox BV’ en ‘Tandartspraktijk De Witte Heren’. En zonder de fantastische inzet van al het kantinepersoneel in de feesttent en de kantine was dit alles ook niet mogelijk geweest. Tijdens de 24-uurs was er nog de onmisbare hulp van Joop Hoekstra, Erik Landskroon en Douwe van der Werf. Bovendien worden alle jeugdspelers die als scheidsrechters optraden bedankt voor hun inzet. En natuurlijk een woord van dank naar alle voetballers die, soms op de meest vreemde tijden, het publiek hebben vermaakt.

 

Als Ressers danken wij Sjacco, Wilfred en Wiebe voor hun organisatie van dit bijzonder geslaagde evenement. Een fantastische opening van een geweldig jubileumfeest!!!